Women's Empowering

 

Soms huil ik, niet door zwakheid, maar omdat ik moe ben om altijd sterk te moeten zijn.

 

Soms moeten we ons zelf toelaten om te ontspannen en de connectie te maken met ons zelf. Dat betekent niet dat we zwak zijn, maar dat we onze grenzen kunnen aangeven en dat impliceert net hoe sterk dat we zijn.

 

Soms worden we moe, zijn we belandt op de grens van onze krachten en gewoonweg, laten we ons dan meeslepen in een vloed van emoties. Huilen is niet opgeven, integendeel, het is een signaal dat we in acht moeten nemen en niet negeren.

En op bepaalde momenten moeten we er aan toegeven omdat we gewoon moe en menselijk zijn. We zijn moe om sterk te zijn, steeds weer opnieuw. Omdat het leven zoveel eist van ons, en de omgeving is niet altijd bewust van de bergen die wij als (vrouw, moeder, werkneemster, vriendin, collega, buurvrouw, mantelzorgster) (moeten) verzetten.

 

En vaak krijgen we niets in de plaats.

 

Stop de lasten te dragen van iedereen. Enkel dat wat je belangrijk vindt en wat essentieel is in je leven en vergeet niet dat je hart een bevoorrechte plek verdient in je leven voor jezelf. En als je de b ehoefte voelt opkomen om te huilen doe het, laat het je toe, heb je verdriet over welke kwestie ook, geef de ruimte aan dat gevoel, omarm het, duw het niet weg, laat het toe, rouwen om daarna te kunnen loslaten. Enkel de sterksten kunnen dit toelaten. We worden ziek omdat we de ruimte niet geven aan onze emoties.

 

Je kunt niet elke dag sterk zijn

 

Het is mogelijk dat je opgevoed bent met het principe om altijd sterk te zijn, je tranen slikken en verder gaan. En met de overtuiging dat het leven zwaar en hard is en dat huilen niets uithaalt. Als we ons aan deze overtuigingen blijven vasthouden kunnen we op lange termijn ernstige emotionele, psychische en lichamelijke problemen bekomen.

 

  • Het niet huilen, impliceert het niet tonen wat we voelen aan de omgeving en dat we onder valse voorwendsels onze ware ik verstoppen “dat we ons niet goed voelen”
  • Als je toch volhardt om altijd zo normaal mogelijk over te komen en steeds je emoties blijft verbergen, uiteindelijk verberg je je emoties niet enkel voor de hele wereld maar ook voor jezelf.
  • De emoties die we verbergen zijn moeilijkheden, problemen of conflicten die we niet ontmoeten. Een onopgelost probleem is een emotie dat uiteindelijk somatische gevolgen met zich mee brengt, dat kan zich uiten in hoofdpijn, migraine, vermoeidheid, gewrichtspijnen, duizeligheid, maag- en verteringsproblemen…
  • Moeder en vrouw zijn is het hart buiten je lichaam te plaatsen, gedurende je heel leven. Het is niet gezond om je gevoelens en emoties, ook al zijn deze soms weemoedig of somber weg te duwen. Je moet jezelf een ogenblik van ontlasten. Wanneer de tranen authentiek zijn en bevrijdend werken.
  • Ons lichaam ervaart als het ware een ontlading aan emoties, stress en negatieve gedachten.
  • Huil wanneer je ziel erom vraagt, je zult je bevrijdt en ontspannen voelen. We zullen ook in staat zijn om de juiste beslissingen te nemen en ons hart te volgen.
  • Een gouden tip dat in mijn leven veel rust heeft gebracht is je behoeften en gevoelens bekend te maken volgens de NVC model van Marshall Rosenberg (zie verdere info op mijn website). De omgeving kan je gedachten niet lezen, geef het aan wanneer je even een time-out nodig hebt, laat het je toe, je bent het waard!