Emotionele verwondingen

1.)Verlatingsangst

 

De eenzaamheid is de ergste vijand voor hun die verwaarloosd zijn geweest in hun kindertijd. Het gebrek aan connectie tijdens de kindertijd, veroorzaakt vaak in latere leeftijd, hechtingsproblemen in hun relaties en de angst om niet gewaardeerd te worden maakt dat ze projecten vroegtijdig afbreken. De angst om verlaten te worden door derden, maakt dat ze zich snel afgewezen voelen en de verkeerde conclusies trekken.

Deze mensen zullen heel hard moeten werken, willen ze terug vertrouwen krijgen in hun omgeving en de angst voor afwijzing en fysieke contact loslaten.

 

2.)De angst om afgewezen te worden.

 

Deze angst is een van de diepste emotionele wonden dat een kind kan beleven. Het impliceert dat ons binnenste wordt afgewezen. Met innerlijk bedoelen we, onze gedachten en onze gevoelens.

Als dit geopenbaard wordt, zullen verschillende factoren van belang zijn, zoals het afgewezen te worden vanuit de directe familieleden, zoals ouders of opvoeders. Genereert gedachten van afwijzing en minderwaardigheid. Deze mensen lijden aan een laag zelfbeeld en vinden van zichzelf dat ze het niet waard zijn om geliefd te worden of ergens bij te horen.

In dat geval is werken aan een positief zelfbeeld van essentieël belang. In dit geval is risico’s nemen en uit de comfortzone stappen de beste manier om zichzelf te accepteren en te waarderen.

 

3.)Vernedering

 

Deze wond manifesteert zich op momenten dat we bekritiseerd worden door anderen of wanneer ze op bepaalde fouten of gebreken worden gewezen.

Deze problemen worden veroorzaakt doordat ouders in het bijzijn van de kinderen als ze nog klein zijn, tegen anderen gaan vertellen hoe stout, dom of vervelend dat ze zijn. Dit gegeven is zeer destructief voor een kind.

De geestelijke wonden die hierdoor worden geslagen genereert mensen die zeer afhankelijk zijn.

En in vele gevallen zijn dat individuen die anderen ook vernederen en tiranniseren als verdedigingsmechanisme.

Bij deze mensen is belangrijk dat er wordt gewerkt aan hun onafhankelijkheid, vrijheid en begrip voor de behoeften en angsten en ook prioriteiten kunnen stellen.

 

4.)Verraad en angst om mensen te vertrouwen

 

Dit gedrag vertonen mensen die door hun ouders zich in de steek gelaten hebben gevoeld. Ouders die voortdurend beloften maakten maar deze nooit zijn nagekomen. Deze mensen hebben moeite om andere te vertrouwen en ontwikkelen vaak gevoelens van jaloezie en wantrouwen. Mensen die in hun kinderjaren dit soort opvoeding hebben gekregen zijn vaak erg bezitterig en kunnen niet goed dingen loslaten, ze binden zich obsessief aan anderen en verwachten dat ook van de ander. Voor deze mensen is belangrijk dat ze tolerantie, geduld en verantwoordelijkheidsgevoel ontwikkelen.

 

5.)Onrechtvaardigheid

 

Dit gedrag wordt vertoond wanneer de persoon in kwestie in een omgeving is opgegroeid waar ouders kil en autoritair opgetreden zijn.

In de kinderjaren wanneer in extreme mate veel geëist wordt van kinderen, ontwikkelen deze mensen vaak gevoelens van onbekwaamheid en nutteloosheid.

De directe gevolgen van zulke opvoeding manifesteert zich in een strikt en streng gedrag, deze mensen proberen ook heel belangrijk en machtig te zijn en bekleden vaak leidinggevende functies. Het is niet ondenkbaar dat deze mensen een fanatisme ontwikkelen voor orde en perfectionisme en ook vaak het onvermogen om beslissingen te treffen met zekerheid.

Deze mensen zullen vooral moeten werken om voor zichzelf mild te zijn, minder streng, zichzelf te koesteren en lief te hebben en zich toe te laten om fouten te doen en de controle meer loslaten.

Ook niet onbelangrijk is om flexibiliteit te kunnen ontwikkelen en andere mensen leren vertrouwen.

 

Bron: Rachel Aldane (Kinderpsychologie)